คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน 45 วัน หากซ่อมไม่เสร็จจำเลยยอมให้ปรับวันละ 500 บาท จำเลยซ่อมไม่เสร็จภายในกำหนดตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับจำเลยให้การว่า ในวันรับมอบรถยนต์โจทก์รับมอบในสภาพที่เรียบร้อย มิได้อิดเอื้อน หรือโต้แย้งหรือสงวนสิทธิการเรียกร้องเอาค่าปรับ จึงเสียค่าปรับไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันที่โจทก์รับมอบรถยนต์พิพาทไปจากจำเลยโจทก์มิได้พูดจาโต้แย้งคัดค้าน หรือพูดถึงค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลยแต่อย่างใดและวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 381 วรรคสามบัญญัติว่า "ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับชำระหนี้แล้ว จะเรียกเอาเบี้ยปรับได้ต่อเมื่อได้บอกสงวนสิทธิไว้เช่นนั้นในเวลารับชำระหนี้" ดังนี้ถือว่าโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์พิพาทที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยอันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตามมาตรา 381 วรรคสามดังกล่าวพิพากษายืน
