คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยฉ้อโกงเงินผู้เสียหายไป รวม ๗๐,๐๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้เงินคืนผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ นายทรวง หรือธนวิตต์ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาต
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๖ เดือน และให้จำเลยคืนเงิน ๓๐,๐๐๐ บาท กับเช็ค ๑ ฉบับแก่ผู้เสียหาย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาที่ว่าโจทก์ร่วมเป็นผู้เสียหายโดยชอบหรือไม่ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังต้องกันมาว่า จำเลยได้ทุจริตหลอกลวงโจทก์ร่วมซึ่งถูกควบคุมตัวอยู่ในข้อหาปลอมเอกสารว่า จำเลยได้ติดต่อเจ้าหน้าที่ศาลและติดต่อขอเช่าโฉนดที่ดินของผู้ซื้อไว้แล้ว เพื่อขอประกันตัวโจทก์ร่วมต่อศาล โดยขอเรียกเงินค่าเช่าโฉนด ๑๐,๐๐๐ บาท และค่าประกันโฉนด ๖๐,๐๐๐ บาท และจะจัดการประกันตัวโจทก์ร่วมออกจากที่ควบคุมได้ทันที ซึ่งเป็นความเท็จ เพราะความจริงจำเลยไม่ได้ติดต่อขอเช่าโฉนดที่ดินของผู้ใดไว้เลย และไม่ได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ศาลเพื่อทำการประกันตัวโจทก์ร่วมแต่อย่างใด โดยการหลอกลวงดังกล่าว ทำให้โจทก์ร่วมและภริยาหลงเชื่อ มอบเงิน ๗๐,๐๐๐ บาท เป็นเงินสด ๓๐,๐๐๐ บาท นอกนั้นจ่ายเป็นเช็คให้จำเลยรับไป ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ร่วมเป็นผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานฉ้อโกงของจำเลยโดยตรงจึงเป็นผู้เสียหายโดยชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๔) โจทก์ร่วมหาได้มอบเงินให้จำเลยไปเพื่อไปให้สินบนเจ้าพนักงานไม่
Result
พิพากษายืน.
