คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องใจความว่า โจทก์สั่งซื้ออลูมิเนียมแท่งและก้อนจากต่างประเทศเข้ามารีดเป็นอลูมิเนียมแผ่นและอลูมิเนียมแผ่นเปลวจำหน่าย สำหรับอลูมิเนียมแผ่นนั้นเมื่อโจทก์ขายไปไม่ต้องเสียภาษีการค้าเพราะไม่สามารถนำไปใช้ในลักษณะของใช้ได้ทันทีส่วนอลูมิเนียมแผ่นเปลว โจทก์ได้ผลิตเป็นสามชนิด คือ (1) อลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดแรพ(WRAP) (2) อลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์ (FOIL) (3) อลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษ (LAMINATED FOIL) โจทก์ได้เสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไปโดยเข้าใจผิดในข้อกฎหมายสำหรับอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดที่ (2) และ (3)ร้อยละ 7 ของรายรับ เป็นเงิน 25 ล้านบาทเศษ โดยเข้าใจว่าเป็นเครื่องใช้เฉพาะที่ผลิตจากโลหะตามความในหมวด 9 บัญชีที่ 1 ท้ายพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นเสียภาษีการค้า (ฉบับที่ 54)
พ.ศ. 2517ซึ่งความจริงไม่เป็นเช่นนั้นเพราะอลูมิเนียมทั้งสองชนิดยังไม่สามารถที่จะนำไปใช้ในลักษณะที่เป็นของใช้ได้ทันที เพราะผู้ที่ซื้อไปจะต้องนำไปผ่านกรรมวิธีอีกหลายอย่างแล้วเข้าเครื่องตัดจนเป็นซองสำหรับใช้บรรจุสินค้า จึงได้รับยกเว้นภาษีการค้าตามมาตรา 5(8) แห่งพระราชกฤษฎีกาดังกล่าว โจทก์ได้ขอคืนเงินภาษีที่ได้ชำระผิดไปแต่จำเลยไม่อนุมัติ จึงขอให้จำเลยคืนเงินภาษีจำนวนดังกล่าวพร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า อลูมิเนียมแผ่นเปลวทั้งสองชนิดนั้นเป็นของใช้ที่ผลิตจากโลหะเป็นสินค้าตาม หมวด 9 บัญชีที่1 ท้ายพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 54) พ.ศ. 2517ต้องเสียภาษีตามกฎหมาย ไม่ได้รับยกเว้น การที่ผู้ซื้อนำไปพิมพ์ข้อความหรือเอากระดาษพลาสติกมาห่อแล้วบรรจุสินค้า
ก็เป็นเรื่องที่ผู้ซื้อที่ต้องการจะทำเพิ่มให้สวยงาม หรือเพื่อรู้ว่าเป็นสินค้าของตนเท่านั้น ความจริงแล้วผู้ซื้ออลูมิเนียมแผ่นเปลวทั้งสองชนิดนี้อาจนำไปใช้ตามวัตถุประสงค์ของตนได้ทันที ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยข้อแรกมีว่า อลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์ (PLAIN FOIL) หรือ FOIL) และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษ (LAMINATED FOIL) ที่โจทก์ผลิตขึ้นมานั้นเป็นของใช้เฉพาะที่ผลิตจากโลหะตามหมวด 9 ของบัญชีที่ 1 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการบลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ. 2517 ซึ่งจะต้องเสียภาษีการค้าหรือไม่
เห็นว่าสินค้าอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษจะเป็นของใช้ดังกล่าวหรือไม่ จะต้องพิจารณาจากการใช้ในสภาพปกติของสินค้าดังกล่าวนั้นว่า จะนำไปเป้นของใช้ในตัวของมันเองได้ในทันทีหรือไม่ โดยไม่ต้องคำนึงว่าผู้ใช้จะต้องนำของนั้นไปปรุงแต่งเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เหมาะสมกับความประสงค์พิเศษของผู้ใช้ เช่นทำเป็นกล่อง ห่อ ซองหรือเพิ่มเติมตัวอักษรหรือเครื่องหมายประกอบเพื่อให้เกิดความสะดวกแก่การใช้ยิ่งขึ้นหรือเพื่อให้รู้แหล่งกำเนิดและชนิดของสินค้านั้น หรือไม่ ฯลฯ ได้พิเคราะห์คำเบิกความของพยานโจทก์แล้ว เห็นว่า อลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษนั้น โจทก์ต้องผลิตความหนา
ความบาง ความกว้าง ความยาวและอื่น ๆ ตามคำสั่งของลูกค้า แสดงว่า เป็นสิ่งของที่พร้อมจะนำไปใช้ จึงมีสภาพที่แท้จริงเป็นสินค้าที่ผลิตขึ้นเพื่อนำไปใช้ห่อหรือบรรจุของหรือสินค้าอื่น เช่นเดียวกับอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดแรพนั่นเอง เว้นแต่มีความบางมากกว่าอลูมิเนียมชนิดแรพและก็ยังนำไปใช้ห่อปลาเผา ห่อของใช้ต่าง ๆ ได้เช่นเดียวกับอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดแรพ โดยมีความมุ่งหมายเพื่อเก็บความร้อน ความชื้นและเก็บกลิ่น แม้ลูกค้าที่สั่งซื้อไปใช้อุตสาหกรรมหีบห่อ เช่น พวกซอง ถุงใส่ของ โดยการนำไปพิมพ์ข้อความเคลือบสีหรือนำไปผนึกเพื่อป้องกันมิให้ความชื้นเข้าไปได้ โดยนำไปทำเป็นซองหรือเป็นแผงเพื่อบรรจุสินค้า เช่น DENTYNE หมาย จ.5 ใช้บรรจุแฟซ่าครีมนวดผมตามหมาย
จ.6 ใช้บรรจุสินค้าดาก้ายาลดไข้บรรเทาปวดตามหมาย จ.7 ใช้บรรจุบุหรี่สามิตของโรงงานยาสูบตามหมาย จ.9 ก็เป็นเพียงการปรับปรุงอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์ และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษให้เหมาะสมกับสภาพที่จะเอาไปห่อหุ้มหรือบรรจุสินค้าของลูกค้าเพื่อให้เกิดความสวยงาม ให้มีความคงทนในการเก็บรักษา ให้รู้ว่าสินค้าที่อยู่ภายในเป็นอะไร ให้รู้แหล่งกำเนิดของผู้ผลิตอลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษมิได้กลายสภาพเป็นสินค้าอื่นที่ผลิตขึ้นใหม่ ดังเช่น อลูมิเนียมแผ่นที่เอาไปผลิตเป็นภาชนะอื่น เช่น หม้อ ถาด กาน้ำ ซึ่งเป็นสินค้าใหม่ ดังนี้ อลูมิเนียมแผ่นเปลวชนิดฟอยล์และอลูมิเนียมแผ่นเปลวผนึกด้วยกระดาษ
แม้จะนำไปปรับปรุงเป็นซองหรือเป็นแผง นำไปพิมพ์ข้อความเคลือบสีก็ยังคงมีสภาพเป็นของใช้ที่ใช้ห่อหุ้มหรือบรรจุสินค้าอื่นที่ใช้ได้ทันทีในตัวของมันอยู่นั่นเองเช่นเดียวกับอลูมิเนียมแผ่นแปลวชนิดแรพ จึงเป็นของใช้เฉพาะที่ผลิตจากโลหะตามหมวด 9 ของบัญชีที่ 1แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตราและยกเว้นภาษีการค้า (ฉบับที่ 54) พ.ศ. 2517 ซึ่งจะต้องเสียภาษีการค้า ที่โจทก์เสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแก่จำเลยไว้ จึงชอบแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิขอคืน ศาลล่างทั้งสองพิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
