คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องเมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๘ หาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามมาตรา ๓๐๑
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คัดค้านว่า
ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีคลาดเคลื่อนจากทางพิจารณาแลข้อกฎหมายหลายประการ
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๙๓ วรรค ๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา อุทธรณ์ทุกฉะบับต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อ แลข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงเป็นลำดับ แต่อุทธรณ์จำเลยมิได้ระบุข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายว่าศาลชั้นต้นพิพากษาคดีคลาดเคลื่อนในข้อใด จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ควรรับไว้พิจารณา จึงให้ยกอุทธรณ์จำเลยเสีย ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม
