คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยได้ปกครองทรัพย์อันเป็นมฤดกของบิดาโจทก์ซึ่งวายชนม์มาหลายปีแล้ว ทรัพย์ที่กล่าวนี้ยังมิได้แบ่งปันกันระวางทายาทที่มีสิทธิควรจะได้ บัดนี้โจทก์ขอฟ้องเรียกมฤดกอันเป็นส่วนที่ โจทก์ควรจะได้ จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องคดีเกิน ๑ ปี ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ เพราะเป็นเรื่องปกครองทรัพย์มฤดกแทนกันระวางทายาทผู้มีสิทธิได้รับมฤดก และทรัพย์รายนี้ก็ยังมิได้แบ่งปันกัน พิพากษาให้แบ่งมฤดกให้โจทก์และผู้ร้องสอด จำเลยฎีกาว่าจำเลยเป็นทายาทและเป็นคู่ความ ควรได้มฤดกที่ศาลล่างแบ่งให้ฉะเพาะ โจทก์และผู้ร้องสอดเป็นการไม่ชอบด้วยประมวล แพ่งฯ มาตรา ๑๗๔๙ และว่าคดีของโจทก์ขาดอายุความ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อปรากฎว่าเป็นเรื่องปกครองมฤดกแทนกันแล้ว อายุความ ๑ ปี ในเรื่องฟ้องเรียกมฤดกย่อมนำมาใช้บังคับไม่ได้ ส่วนการแบ่งมฤดกนั้นเห็นว่า มาตรา ๑๗๔๙ นั้น นำมาใช้บังคับ ได้ไม่ ฉะเพาะสำหรับผู้ร้องสอดเท่านั้นใช้บังคับได้ตลอดถึงตัวจำเลยซึ่งเป็นทายาทอยู่ในฐานะอันควรได้มฤดกเช่นเดียวกับ โจทก์และผู้ร้องสอดด้วย เพราะจำเลยก็เป็นคู่ความในคดีตามความในมาตรานี้วรรถสองอยู่แล้ว หาจำเป็นที่ จำเลยจะต้องร้องสอดเข้ามาขอส่วนแบ่งด้วยอีกไม่ จำเลยมีสิทธิได้รับส่วนแบ่งมฤดกรายนี้ด้วยจึง
Result
พิพากษาแก้ศาลล่างทั้ง ๒ ให้จำเลยได้รับส่วนแบ่งมฤดกด้วย
