พ.ศ. 2481 ศาลฎีกา
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันลักทรัพย์ รุ่งขึ้นสมคบกันเรียกค่าไถ่ทรัพย์ที่ลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษตาม ม.295,321 ดังนี้ ศาลจะลงโทษจำเลยตาม ม.321 ไม่ได้ เพราะข้อความที่บรรยายไม่เป็นไปในทางความผิดฐานรับของโจร
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันลักทรัพย์เจ้าพนักงานไปพบจะเข้าจับจำเลย ๆ หนีไปได้รุ่งขึ้นจำเลยสมคบกันไปเรียกค่าไถ่ทรัพย์ที่จำเลยลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๙๓,๒๙๔,๒๙๕,๓๒๑
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑ ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายความผิดไปในทางรับของโจรจึงลงโทษจำเลยไม่ได้
จึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
