คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่า ด.ช.อนันต์ เป็นบุตรของนางพุดทองและเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายพิน จันทวงศ์ตามคำพิพากษาของศาล และนายพินได้รับรองแล้วว่าเป็นบุตรโดยพฤติการณ์ที่นายพินปฏิบัติต่อมารดาเด็กและบุตรในครรภ์ทั้งหลายของนายพิน จึงขอแบ่งมรดกของนายพินจากจำเลยกึ่งหนึ่งจำเลยให้การว่า ศาลสั่งให้ ด.ช.อนันต์เป็นบุตรนายพินโดยชอบด้วยกฎหมายภายหลังนายพินตายแล้ว และขณะ ด.ช.อนันต์ยังเป็นทารกในครรภ์และนายพินยังมีชีวิตอยู่ นายพินไม่ได้รับรองว่าด.ช.อนันต์เป็นบุตรของตนคู่ความแถลงรับกันว่า ศาลมีคำสั่งว่า ด.ช.อนันต์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของนายพินเมื่อนายพินตายแล้วศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้วพิพากษายกฟ้องว่า
โจทก์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด ไม่มีผลย้อนหลังโจทก์ไม่มีสิทธิรับมรดก พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามฟ้องโจทก์แสดงว่า ด.ช.อนันต์เป็นผู้สืบสันดานของนายพิน มีสิทธิได้รับมรดก พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 1627 บัญญัติให้บุตรนอกกฎหมายที่บิดารับรองแล้วเป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายการรับรองของบิดาตามกฎหมายมิได้บังคับว่าจะต้องรับรองด้วยพิธีการอย่างใด และตามมาตรา 1604 ประกอบด้วยมาตรา 15 ให้สิทธิแก่ทารกที่อยู่ในครรภ์มารดาขณะที่เจ้ามรดกตาย ยังมีสิทธิเป็นทายาทได้ถ้าหากภายหลังได้เกิดและรอดอยู่ พฤติการณ์ที่บิดาจะรับรองบุตรในครรภ์ว่าเป็นบุตรของตนก็อาจมิได้ ทารกในครรภ์น่าจะได้ประโยชน์ตามมาตรา 1627 เช่นเดียวกันพิพากษายืน
