คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบการค้าโรงย้อมผ้า ทำการย้อมผ้า ฯลฯ ใช้รูป "คนขี่ควาย" เป็นเครื่องหมายติดกำกับสินค้าที่โจทก์นำออกจำหน่าย โจทก์ได้จดทะเบียนรูปเครื่องหมายการค้าที่กระทรวงเศรษฐการแล้ว จำเลยได้นำรูปเครื่องหมายการค้า "ตราลิงขี่ควาย" อันมีลักษณะเหมือนและคล้ายกับเครื่องหมายของโจทก์ไปยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ณ กองเครื่องหมายการค้ากระทรวงเศรษฐการ โจทก์ยื่นคำคัดค้านและบอกกล่าวให้จำเลยระงับการใช้รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยเพิกเฉยเป็นการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่ารูปเครื่องหมายการค้า "ตราลิงขี่ควาย" ของจำเลยตามคำขอที่ 29094 และ 29095 ในสินค้าจำพวก 24 และ 34เหมือนและคล้ายกับรูปเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามคำขอที่ 24056และ 24644 ห้ามมิให้จำเลยใช้รูปเครื่องหมาย
"ตราควาย" กำกับสินค้าผ้าและกางเกงสำเร็จรูปจำเลยให้การว่า จำเลยได้นำรูปเครื่องหมายการค้าซึ่งจำเลยเป็นผู้ประดิษฐ์ขึ้นเองเพื่อใช้กับสินค้าจำพวก 24 และ 38 ตามคำขอดังกล่าวจริง แต่รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์ไม่เหมือนกันหรือคล้ายกันแต่อย่างใด กล่าวคือ ของโจทก์เป็นรูป"คนขี่ควาย" หรือ "เด็กขี่ควาย"ส่วนของจำเลยนั้นเป็นรูปลิงถือธงขี่ควายและจับเขากวาง ไม่มีลักษณะเหมือนและคล้ายกันแต่อย่างใดอันจะทำให้สาธารณชนเข้าใจและหลงผิดในวันศาลทำการชี้สองสถาน คู่ความแถลงว่ารูปลักษณะเครื่องหมายที่พิพาทคงมีรูปลักษณะเป็นเช่นเดียวกับที่โจทก์แสดงท้ายฟ้อง ศาลแพ่งพิจารณาแล้วเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะเหมือนกันหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ พิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้รูปเครื่องหมาย "ตราควาย" กำกับสินค้าผ้าและกางเกงสำเร็จรูปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะไม่เหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์อันจะทำให้สาธารณชนหลงว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์
Result
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะประกอบกัน3 ประการคือ ลิง ควาย และกวาง เฉพาะลิงนั้นถือธงด้วยซึ่งมองไปก็เห็นลักษณะอันเด่นชัดของภาพทั้ง 3 ได้ทันที ตลอดถึงธงที่ถือก็เห็นได้ชัดเจน ส่วนเครื่องหมายการค้าของโจทก์มีลักษณะคนขี่ควายอย่างเดียว ไม่เหมือนกัน รูปร่างลักษณะของลิงก็แตกต่างกับรูปร่างลักษณะท่าทางของคน เห็นได้ชัด เป็นที่เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยไม่เหมือนกันเป็นอันมาก ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยกับศาลอุทธรณ์ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะไม่เหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ อันจะทำให้สาธารณชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์พิพากษายืน
