คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 แจ้งความอันเป็นเท็จต่อจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนว่าโจทก์บุกรุกห้องแถวของจำเลยที่ 1 ความจริงจำเลยที่ 1อนุญาตให้โจทก์อยู่อาศัย จำเลยที่ 2 ทราบความจริงว่าโจทก์มิได้กระทำความผิดได้ร่วมกับจำเลยที่ 3 ขังโจทก์ไว้โดยมิชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172, 173, 174, 157, 200, 310ก่อนไต่สวนมูลฟ้อง
จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในการกระทำอันเดียวกันนี้ และศาลอนุญาตให้ถอนฟ้องไปแล้วโจทก์จึงฟ้องคดีนี้อีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังได้ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในการกระทำเดียวกันนี้มาครั้งหนึ่งแล้วและศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องไป ปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7740/2525 ของศาลอาญา ปัญหามีว่าโจทก์มาฟ้องจำเลยทั้งสามเป็นคดีนี้อีกได้หรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีทั้งสองเกิดจากมูลกรณีเดียวกันอันเนื่องจากจำเลยที่ 1ไปร้องทุกข์ต่อจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนว่าโจทก์บุกรุกห้องแถวของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 ที่ 3 ร่วมกันควบคุมตัวโจทก์ไว้แม้คำฟ้องทั้งสองคดีจะบรรยายไม่ตรงกันทุกตอน บทมาตราที่ขอให้ลงโทษแตกต่างกันบางมาตรา ก็ต้องถือว่าเป็นการกระทำอันเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องในคดีแรก มิใช่ถือเอาคำบรรยายฟ้องหรือข้อหาที่โจทก์ตั้งเอาแก่จำเลยเป็นเกณฑ์ มิฉะนั้นแล้วจำเลยกระทำผิดเพียงครั้งเดียวโจทก์มีสิทธิดำเนินคดีแก่จำเลยได้หลายครั้งโดยไม่รู้จักจบสิ้น เพียงบรรยายฟ้องให้แตกต่างกันไปสุดแต่โจทก์จะพอใจ ฉะนั้นเมื่อศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ฟ้องจำเลยทั้งสามอีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
