Loading...
Kotmai Kotmai
Secondary Logo Secondary Logo
Kotmai Kotmai
Kotmai Kotmai
Home
Secondary Logo Secondary Logo
Forgot password?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

Supreme Court Judgment No. 355/2509

พ.ศ. 2509 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

เมื่อสิ่งของที่เก็บไว้ในโรงเรือนของจำเลยเป็นสินค้าทั้งจำเลยทำการค้าเปิดร้านอีกแห่งหนึ่งและปรากฏว่าบางทีจำเลยเอาสินค้านี้ไปใส่ร้านค้าของจำเลยนั้น ดังนี้ถือได้ว่าโรงเรือนจำเลยเป็นที่ไว้สินค้าตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 มาตรา 10 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2475 มาตรา 3 ไม่จำเป็นว่าจำเลยจะต้องเปิดทำการค้าที่โรงเรือนนี้หรือถึงกับจะต้องใช้โรงเรือนนี้เป็นที่รับทำการเก็บสินค้าเพื่อบำเหน็จจึงจะเป็นที่ไว้สินค้า และเมื่อจำเลยไม่ยื่นแบบแสดงรายการแห่งทรัพย์สินเพื่อเสียภาษีต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยย่อมมีความผิด.

Provisions the court ruled on

พ.ร.บ.ภาษีโรงร้าน จ.ศ.1232 Section 3

คำฟ้องและคำให้การ

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจฝ่าฝืนไม่ยื่นแบบแสดงรายการทรัพย์สินเพื่อเสียภาษีต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนด โดยจำเลยเป็นเจ้าของโรงเรือนตึก ๒ ชั้น ๒ คูหา ตั้งอยู่ภายในเขตเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราชอันเป็นสถานที่ที่จำเลยและครอบครัวพักอาศัย และได้ใช้เป็นสถานที่เก็บสินค้าต่าง ๆ จากที่จำเลยมีร้านค้าอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งจะต้องรับประเมินภาษีตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน โดยจำเลยมีหน้าที่ต้องไปขอรับแบบแสดงรายการทรัพย์สิน (ภ.ร.ด.๒) นำมากรอกรายการยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามประกาศ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. ๒๔๗๕ มาตรา ๑๙,๒๐,๔๖ และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๕ มาตรา ๓

จำเลยให้การปฏิเสธ

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. ๒๔๗๕ มาตรา ๑๙,๒๐,๔๖ และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๕ มาตรา ๓ ให้ปรับจำเลย ๒๐๐ บาท

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อกฎหมายว่า โรงเรือนของจำเลยได้รับยกเว้นไม่ต้องยื่นแบบรายการแสดงทรัพย์สิน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. ๒๔๗๕ มาตรา ๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๕ มาตรา ๓ บัญญัติว่า "โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ๆ ซึ่งเจ้าของอยู่เองหรือให้ผู้แทนอยู่เฝ้ารักษาและซึ่งมิได้ใช้เป็นที่ไว้สินค้าหรือประกอบการอุตสาหกรรม ท่านให้งดเว้นจากบทบัญญัติแห่งภาคนี้ตั้งแต่พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็นต้นไป" ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยใช้โรงเรือนตามฟ้องเป็นสถานที่เก็บสินค้าของจำเลยอยู่พลาง ๆ ตั้งแต่ปลาย พ.ศ. ๒๔๗๕ (ควรเป็น พ.ศ. ๒๕๐๕)มาแล้วชั่วแต่ยังไม่เปิดเป็นร้านค้าซื้อขายที่นั่นด้วยเท่านั้น บางทีก็เอาสินค้าที่เก็บ ณ ที่นี้ไปใส่ร้านค้าของจำเลยอีกแห่งหนึ่งด้วย

ดังนี้จึงเห็นว่า เมื่อสิ่งของที่เก็บไว้ในโรงเรือนนี้เป็นสินค้า ทั้งความจริงจำเลยได้ทำการค้าเปิดร้านอีกแห่งหนึ่ง และปรากฏว่าบางทีจำเลยเอาสินค้านี้ไปใส่ร้านค้าของจำเลยนั้นก็ถือได้ว่าโรงเรือนของจำเลยเป็นที่ไว้สินค้าตามความในมาตรา ๑๐ ดังกล่าวแล้ว เพราะเป็นสิ่งของที่มีไว้ซื้อขายในการค้าของจำเลย ไม่จำเป็นว่าจำเลยจะต้องเปิดทำการค้าที่โรงเรือนนี้หรือถึงกับจะต้องใช้โรงเรือนนี้เป็นที่รับทำการเก็บรักษาสินค้าเพื่อบำเหน็จจึงจะเป็นที่ไว้สินค้า

Result

พิพากษายืน.

Matter details

Panel of judges
โพยม เลขยานนท์ · สวัสดิ์ พานิชอัตรา · อรุณ ตินทุกะสิริ
Lower court
ศาลแขวงนครศรีธรรมราช - นายสมัย พนมวัน ณ อยุธยา
ศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิม ทัตภิรมย์
Source
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
Facing a similar situation?
Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Judgments on the same provisions

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.

Contact Us
Choose a channel

Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up