คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือสัญญาเช่านาโจทก์ ภายหลังไม่ยอมทำสัญญาเช่าต่อทั้งขัดขวางไม่ให้คนอื่นเช่าจากโจทก์ ขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้เช่านาโจทก์ แต่ได้ครอบครองเป็นเจ้าของนารายนี้มาเอง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยตามฟ้อง.
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามที่จำเลยฎีกาว่ายังมีที่อีก ๒๙ ไร่รวมอยู่ในแผนที่พิพาทเป็นป่าควรฟังว่าเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้น มิใช่ประเด็นหรือข้อโต้แย้งที่ได้ว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่รับวินิจฉัยส่วนที่ว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๑ เซ็นชื่อเป็นผู้เช่าโดยความจริงจำเลยที่ ๒ เป็นผู้เซ็นแทน จึงเป็นการคลาดเคลื่อนต่อคำพะยานหลักฐานนั้น ก็มิใช่ข้อความสำคัญในคดีจึง
Result
พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย.
