คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้กรรมสิทธิ์ในที่นาโฉนดเลขที่ ๑๙๖ ตำบลบ้านกอก อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เนื้อที่ ๒๒ ไร่เศษมาโดยทางมรดกและครอบครองจนบัดนี้ประมาณ ๔๐ ปีเศษแล้ว เมื่อวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๕ จำเลยที่ ๑ ซึ่งรับราชการเป็นปลัดอำเภอจัตุรัสจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าหน้าที่บริการที่ดินอำเภอจัตุรัส จำเลยที่ ๓ เป็นกำนันตำบลบ้านกอก อำเภอจัตุรัส จำเลยที่ ๔ เป็นสารวัตรกำนันตำบลบ้านกอก อำเภอจัตุรัส ได้สมคบกันบุกรุกเข้าไปรังวัดปักหลักเขตในที่นาของโจทก์ดังกล่าวเนื้อที่ประมาณ ๑๐ ไร่เศษ โดยอ้างว่าเป็นที่สาธารณะนาเริง โจทก์ถูกรบกวนโต้แย้งสิทธิขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนหลักเขตที่จำเลยบุกรุกเข้าไปปักไว้ที่นาของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องกระทำซ้ำจนกว่าคดีจะถึงที่สุด
จำเลยทั้งสี่ให้การว่า โจทก์มิใช่ผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดดังกล่าวที่ดินดังกล่าวเป็นที่สาธารณประโยชน์ จำเลยทั้งสี่ได้รับคำสั่งจากนายอำเภอจัตุรัสให้สำรวจปักเขตในที่ดินสาธารณประโยชน์ที่โจทก์กับพวกเข้าไปยึดถือครอบครอง นายอำเภอจัตุรัสแจ้งให้โจทก์ทราบ และให้โจทก์ออกจากที่ดินแล้ว จำเลยทั้งสี่มิได้บุกรุกเข้าไปในที่ดินของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสี่ปักหลักเขตที่สาธารณะรุกล้ำเข้าไปในเขตที่ดินของโจทก์เป็นบางส่วน พิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันรื้อถอนหลักเขตให้พ้นเขตที่ดินโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าโจทก์จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘ ครบกำหนดยื่นฎีกาวันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๒๘ แต่โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๒๘ จึงขาดอายุฎีกา ฎีกาของโจทก์ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๗
Result
พิพากษายกฎีกาโจทก์.
