คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นทายาทและผู้จัดการมรดก ขอให้แบ่งทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์
จำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ฟ้องขอแบ่งมรดกภายใน ๑ ปีนับตั้งแต่เจ้ามรดกตาย คดีของโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๕๔ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้แบ่งทรัพย์มรดกให้โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การเป็นผู้จัดการมรดกมิใช่จัดการเพื่อบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๗๑๙ และ ๑๗๒๐ บัญญัติให้ผู้จัดการมรดกมีหน้าที่ทำตามคำสั่งแห่งพินัยกรรม จัดการมรดกทั่วไปและแบ่งปันทรัพย์มรดก ทั้งยังรับผิดต่อทายาทอีกด้วย ผู้จัดการมรดกย่อมเป็นตัวแทนของทายาททั้งปวง ทายาทไม่จำต้องครอบครองมรดก เพราะจำเลยครอบครองแทนอยู่แล้ว ผู้จัดการมรดกจะอ้างอายุความใด ๆ มาตัดฟ้องมิให้ทายาทฟ้องขอแบ่งมรดกซึ่งตนครอบครองแทนไว้หาได้ไม่
Result
พิพากษายืน.
