คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงนายสำราญโดยเจตนาฆ่าแต่กระสุนปืนไม่ถูกจึงไม่ตาย กระสุนปืนดังกล่าวไปถูกตู้กระจกและตู้เย็นของนายสำราญทำให้เสื่อมค่าและไร้ประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 358, 80 และ 83
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง ลงโทษตามมาตรา 288, 80 อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 10 ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องสำหรับข้อหาทำให้เสียทรัพย์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์ฟ้องว่าทรัพย์ที่จำเลยทำให้เสื่อมค่าไร้ประโยชน์เป็นของผู้เสียหายคือนายสำราญ แต่ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาเป็นทรัพย์ของนางศรีนวล เกิดเหตุในร้านนางศรีนวลซึ่งผู้เสียหายอาศัยอยู่และขณะนั้นผู้เสียหายอยู่ในร้านนางศรีนวลด้วย ก็ไม่เป็นเหตุที่ศาลจะยกฟ้องในข้อหาทำให้เสียทรัพย์ เนื่องจากข้อแตกต่างดังกล่าวถือไม่ได้ว่าเป็นข้อแตกต่างในสาระสำคัญและจำเลยมิได้หลงต่อสู้เพราะจำเลยนำสืบอ้างฐานที่อยู่
Result
พิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
