คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙,๒๕๐ ระวางพิจารณานัดแรกโจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ จึงขอเลื่อน ครั้นถึงวันนัดก็ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องชั่วคราวโดยอ้างว่าพะยานอพยพไปอยู่แห่งใดหายังไม่พบดังนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าไม่ควรให้ ถอนฟ้อง เป็นอันว่าโจทก์ไม่มีพะยานมาสืบว่าจำเลยได้ทำผิด ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าโจทก์ควรถอนฟ้องได้
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้นแลตามฎีกาโจทก์ที่ว่าควรหรือมิควรนั้นอยู่ในดุลยพินิของศาลเมื่อโจทก์ไม่ฎีกาในข้อกฎหมายแล้ว ศาลฎีกาจะรับฎีกาไว้พิจารณาไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงทรงนิติกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระราชนาถ
