คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า โจทก์ได้ตกลงกันด้วยปากขายฝากเรือนรายพิพาทให้ จำเลยไว้ โดยให้ จำเลยเก็บเอาค่าเช่า ๖ ปีแล้วต้องมอบคืนเรือนให้แก่ โจทก์บัดนี้ จำเลยไม่คืนให้ โจทก์จึงขอให้ขับไล่แลให้จำเลยคืนบ้านเรือนรายพิพาทแก่โจทก์ ศาลเดิมตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์กลับให้ขับไล่จำเลยแลให้จำเลยคืนที่ดินบ้านเรือนให้โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้จะฟังว่าเป็นขายฝากตามกฎหมายไม่ได้ เพราะไม่มีหนังสือเป็นหลักฐานแก่กัน ฟังได้เพียงว่าโจทก์เอาเงินจำเลยไป แล้วมอบบ้านเรือนให้จำเลยปกครองเก็บผลประโยชน์โดยตกลงกันว่าเมื่อครบ ๖ ปีจำเลยต้องคืนให้โจทก์เท่านั้น จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
