คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยต้องหาว่ามีปืนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๔ ข้อ๕-๑๑-๑๒ ทางพิจารณาศาลล่างทั้ง ๒ ฟังข้อเท็จจริงว่ามีผู้เอาปืนของกลางมาวางลืมไว้ในเรือของจำเลยเป็นเวลา ๔ วันก่อนเจ้าพนักงานมาจับจำเลย โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะควบคุมปืนนั้นโดยตรงหรือโดยปริยาย จะฟังว่าจำเลยมีอาวุธไว้ในครอบครองยังไม่ได้ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีผิดเพราะปืนรายนี้ตกมาอยู่ในครอบครองของจำเลยแต่จำเลยมิได้แจ้งต่อเจ้าหน้าที่เพื่อแสดงความบริสุทธิ์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย จึงต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่า ปืนของกลางไม่ได้อยู่ในความควบคุมของจำเลยทั้งไม่ได้ฟ้องว่าปืนของกลางนั้นตกอยู่ในความครอบครองของจำเลยด้วย ฎีกาโจทก์เป็นการเถึยงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมา จึงให้ยกฎีกา
