คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยผู้ตาย แล ล.เดินไปด้วยกัน จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงถูกผู้ตายพวกจำเลยอีกคนหนึ่งโดดเข้าฟัน ผู้ตายล้มลงขาดใจตาย ล.จึงวิ่งไปทางบ้านผู้ตาย พบ ท.ช้างทางจึงบอกความแก่ ท.แล้วชวนกันไปแจ้งความต่อสู้ผู้ใหญ่บ้านว่าจำเลยฆ่าผู้ตายตาย ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ จำเลยฎีกาว่าไม่ควรฟังคำ ท.เพราะเป็นพะยานบอกเล่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเข้าใจผิด ท.เป็นพะยานประกอบด้วยคำของ ล.อย่างดีที่จะฟังว่า ล.ให้การตามความจริงหรือไม่แลพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒
