เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยหลบหนีจากที่คุมขัง ขอให้ลงโทษ ได้ความว่า เมื่อวันเกิดเหตุผู้ว่าราชการจังหวัดพร้อมด้วยตำรวจไปล้อมจับการพนันจับมัดไว้แล้วหลายคน ในระหว่างนั้นจำเลยเดินออกมา ผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งให้จ่านายสิบ พ. จับจำเลย จ่านายสิบ พ. จึงพูดแก่จำเลยให้นั่งคอยอยู่กับนายเซ่งใช้ (คนหนึ่งที่ถูกมัดแล้ว) จำเลยว่าได้คอยอยู่หน่อย ไม่เห็นใครว่ากระไร จึงได้ไป รุ่งเช้าได้ทราบว่าผู้ว่าราชการจังหวัดต้องการพบ ก็ได้ไปหาโดยดี ฎีกาตัดสินว่า แม้ผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งให้ตำรวจจับจำเลยก็ดี แต่ตำรวจผู้ที่ได้รับคำสั่งหาได้จับจำเลยไม่ เปนแต่เพียงบอกให้จำเลยนั่งคอยอยู่ จำเลยก็ไม่รู้สึกตัวว่าต้องถูกจับเมื่อจำเลยนั่งคอยไม่เห็นเจ้าพนักงานว่าอย่างไรจึงได้ไป ได้ความเพียงเท่านี้ เห็นว่าจะลงโทษจำเลยฐานหลบหนีจากที่คุมขังยังไม่ควร ให้ปล่อยไป
