เนื้อความคำพิพากษา
คดี 3 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาและพิพากษารวมกัน ได้ความว่าจำเลยที่ 2, 3 ซึ่งเป็นตัวแทนผู้รับมอบอำนาจจากจำเลยที่ 1 ได้นำข้อความอันเป็นการหมิ่นประมาทต่อบริษัทโจทก์ไปลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ไทยจีนรายวัน เป็นการละเมิดต่อบริษัทโจทก์โดยผิดกฎหมายและเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต โดยมีเจตนาจะทำให้เกิดความเสียหายแก่บริษัทโจทก์ ทำให้บริษัทโจทก์ได้รับความเสียหายแก่ชื่อเสียงและเกียรติคุณตลอดจนทางทำมาหาได้และทางเจริญของโจทก์ จึงฟ้องขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การต่อสู้ว่า ข้อความที่ลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์นั้นไม่เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ จำเลยมิได้กล่าวฝืนความจริงศาลแพ่งฟังว่า จำเลยไม่ได้ทำละเมิดต่อโจทก์พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยทั้ง 3 ร่วมกันทำละเมิดต่อโจทก์พิพากษาให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ และโฆษณาข้อความลงในหนังสือพิมพ์รายวันโจทก์ฎีกา
ขอค่าเสียหายเต็มตามฟ้องจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์จริง แต่ข้อความที่จะฝ่าฝืนความจริงหรือไม่นั้น จำเลยยืนยันว่า ต้องฟังข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีอาญา ซึ่งก่อนฟ้องคดีนี้โจทก์ได้นำข้อความอย่างเดียวกันไปฟ้องจำเลยหาว่าหมิ่นประมาทโจทก์ต่อศาลอาญา ขอให้จำเลยพิสูจน์ความจริงด้วย ในคดีอาญาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้โฆษณาไปตามความเป็นจริงโดยสุจริตเพื่อป้องกันผลประโยชน์เกี่ยวกับการค้าของฝ่ายจำเลย คดี 3สำนวนนี้ เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา เมื่อข้อเท็จจริงในคดีอาญาฟังเป็นยุติว่า จำเลยได้โฆษณาเป็นความจริง จำเลยก็ไม่ต้องรับผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
