คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จขอให้ลงโทษตาม ม. ๑๕๖ ศาลเดิมตรวจดูฟ้องกับคำนวนประกอบแล้ว แนะนำให้โจทก์ถอนฟ้อง แต่โจทก์กลับยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๑๘ ศาลเดิมไม่อนุญาต เพราะแก้ฟ้องเป็นคนละประเภท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ขอแก้ฟ้องก่อนสืบพะยานไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบในทางคดี จึงอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้องได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การขอแก้ฟ้องของโจทก์ก็เท่ากับรับรองว่าจำเลยหาได้เบิกความเท็จไม่ และเป็นข้อหาคนละอย่างกับฟ้องเดิมของโจทก์ เพราะเปลี่ยนข้อเท็จจริงอีกทั้งเรื่อง จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม และการที่ศาลเดิมวินิจฉัยข้อเท็จจริงเสียก่อนพิจารณาคดีนั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
