Supreme Court Judgment No. 40/2468

พ.ศ. 2468 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ต่อหน้าธารกำนัน

Provisions the court ruled on

ป.อ. Section 248 ป.อ. Section 321 ป.อ. Section 256 ป.อ. Section 251 ป.อ. Section 288 ป.อ. Section 314 ป.อ. Section 301

เนื้อความคำพิพากษา

จำเลยต้องหาว่าข่มขืนกระทำชำเราหญิง ศาลล่างเห็นว่าโคนต้นสะแกนั้นโปร่ง คนเดิรไปมาอาจเห็นได้ จึงถือว่าจำเลยกระทำผิดต่อหน้าธารกำนันแม้ผู้เสียหายไม่ว่ากล่าวก็ฟ้องได้ ฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องนี้ไม่มีบุคคลเห็นในเวลาจำเลยกระทำผิด เปนแต่ได้ความว่าฐานที่เกิดเหตุเปนที่ป่าห่างทางเดิร ๑ เส้น ถ้ามีคนเดิรไปมาทางนั้นอาจเห็นได้ แต่ไม่ได้ความว่ามีใครเดิรดังนี้ จึงตัดสินว่าจำเลยไม่ได้ทำผิดต่อหน้าธารกำนัน เมื่อผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์ โจทย์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง

Matter details

Panel of judges: พิจารณา · นรเนติ · หริศ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 250/2500

บรรยายฟ้องข้อ 1 ว่าจำเลยลักทรัพย์ แต่กล่าวในฟ้องข้อ2 ว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร เช่นนี้เป็นฟ้องที่ขัดกัน ทำให้จำเลยไม่เข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158…

Supreme Court Judgment No. 277/2490

ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้มีชื่อ ทางพิจารณาได้ความว่าผู้นั้นเป็นเพียงผู้ดูแลรักษาทรัพย์นั้นดังนี้ ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้เสียหาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องฟ้องกล่าวถึงทรัพย์ที่ถูกคนร้ายลักไปแล้วกล่าวว…

Supreme Court Judgment No. 117/2487

ผู้ร้าย 3 คนมีไม้ตะพดเปนสาตราวุธเข้าค้นบ้านเจ้าทรัพย์ แล้วจำตัวเจ้าทรัพย์และทรัพย์ที่ค้นได้ออกจากบ้านเจ้าทรัพย์ไป พอถึงกลางทางผู้ร้ายทำร้ายเจ้าทรัพย์แล้วพาทรัพย์หนีไป ดั่งนี้ มีความผิดถานปล้นทรัพย์.

Supreme Court Judgment No. 96/2487

ไนคดีลักทรัพย์หรือรับของโจรโจทฟ้องขอไห้คืนหรือไช้ทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วย เมื่อสาลชั้นต้นตัดสินไห้ลงโทสจำเลยถานรับของโจโดยมิได้กล่าวถึงเรื่องคนหรือไช้ทรัพย์ โจทมิได้อุธรน์ จนสาลอุธรน์เพียงแต่แก้ถานความ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2486 (ref. 88617)

โจทฟ้องว่ากะบือถูกคนร้ายลักไป ต่อมาจับกะบือได้จากจำเลยโดยจำเลยเปนผู้ร้ายลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.