คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสำนวนจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นซึ่งใช้ไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. อันดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย ทั้งนี้ โดยจำเลยแต่ละสำนวนไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504 มาตรา 3 กฎกระทรวงฉบับที่ 18(พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ข้อ 3 และริบของกลางจำเลยทั้งสองสำนวนให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า เครื่องเล่นของกลางไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. อันดับที่ 28 จำเลยจัดให้มีการเล่นโดยไม่มีการพนัน การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด
พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เครื่องเล่นของกลางเข้าลักษณะความหมายในบัญชี ข. อันดับ 28 จำเลยมีความผิด พิพากษากลับ จำเลยทั้งสองสำนวนมีความผิดตามฟ้อง ปรับคนละ 500 บาท ของกลางริบจำเลยทั้งสองสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตู้เครื่องเล่นต่าง ๆ ดังระบุในฟ้องโจทก์ทั้งสองสำนวนนั้น ปรากฏว่าศาลชั้นต้นได้ไปเผชิญสืบแล้วพอสรุปความได้ว่า 1.ตู้เครื่องเล่นใดที่มีการยิงสิ่งของมีเครื่องหมายนับแต้ม แต่ไม่มีตัวเลขปรากฏขณะเล่น 2.ตู้เครื่องเล่นใดที่ไม่มีการยิงสิ่งของไม่มีเครื่องหมายนับแต้ม และแม้เครื่องเล่นบางตู้มีเครื่องหมายว่ายิงถูกหรือผิดหรือเครืองหมายสัญญาณอย่างอื่นก็ตาม ก็ไม่ปรากฏว่าเครื่องเล่นดังกล่าวตามปกติได้ใช้เป็นเครื่องเล่นการพนันที่ใช้ไฟฟ้าจักรกลแล้วนับแต้มหรือเครื่องหมายต่าง
ๆ ที่ปรากฏขึ้นเป็นการแพ้ชนะ เช่นการเล่นอย่างอื่นอันระบุไว้ในบัญชี ข.แต่กลับปรากฏว่าเป็นเคื่องเล่นที่จัดให้เด็กเล่นเพื่อความเพลิดเพลินและฝึกเชาว์ไหวพริบของเด็ก ดังนั้น ตู้เครื่องเล่นของกลางทั้งหมดย่อมไม่ใช่เครื่องเล่นซึ่งใช้ไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. อันดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 จำเลยทั้งสองย่อมไม่มีความผิดดังฟ้องโจทก์พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
