เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าน้ำเหมืองของจำเลยได้ไหลบ่าล้นจากคลองแล้วไหลเข้าไปในนาของโจทก์กระทำให้เข้าของโจทก์เสียหายเพราะน้ำเหมืองได้เกาะต้นเข้า พอน้ำลดลงต้นเข้าทนหนักไม่ไหวจึงได้ล้มเสียหาย โจทก์ขอเรียกค่าเสียหาย ๔๐๐ บาท ฝ่าย จำเลยต่อสู้ว่าน้ำในปี ๒๔๖๙ ท่วมมากกว่าธรรมดา เปนเหตุสุดวิสัย และจำเลยได้ใช้ความระมัดระวับตามสมควรแล้ว ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์อ้างว่าการเสียหายนี้ไกลกว่าเหตุ ฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า เมื่อน้ำเหมืองไหลเข้าไปในนาโจทก์ทำให้โจทก์เสียหายแล้ว จำเลยจะยกเอาเหตุสุดวิสัยขึ้นมาปลดความรับผิดไม่ได้ และจำเลยไม่ได้นำสืบว่าความเสียหายนั้นเกิดขึ้นเพราะเหตุอื่น และจำเลยไม่สืบว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร จึงให้จำเลยเสียค่าเสียหายให้โจทก์ ๔๐๐ บาท
