เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ลงขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทย์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทย์ยกให้ ศาลฎีกาพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลเดิมว่า เรื่องนี้ปรากฏว่าโจทย์เปนเจ้าของที่ แลอยู่ในที่นี้ตลอดมา เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิว่า โจทย์ยกให้ก็เปนหน้าที่ของจำเลยต้องสืบให้สมข้อต่อสู้ แต่จำเลยสืบไม่สม แลการที่จำเลยผู้เปนบุตรี บุตรเขยอยู่ในเขตร์ที่ดินของโจทย์ซึ่งเปนพ่อตาเช่นนี้ไม่เรียกว่าจำเลยอยู่ในฐานะปรปักษ์ แต่เรียกว่าอยู่ในฐานอาศัย
Result
จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท
