คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ล.เป็นภรรยาจำเลยโดยแต่งงานแลได้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้จดทะเบียน ในวันโจทก์หาจำเลยได้จับมือ ล.ลากขึ้นรถไปกับบิดาของ ล.โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๖-๒๗๖ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจาร การที่มิได้มีการจดทะเบียนสมรสตามกฎหมายไม่เกี่ยวกับคดีชนิดนี้ โจทก์จำต้องนำสืบว่าจำเล่ยมีเจตนากระทำอนาจาร มิฉะนั้นจำเลยหามีผิดไม่
Result
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์