คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดซุยแทง นายมูล 1 ที ถูกที่ท้องทะลุกระเพาะอาหารถึงแก่ความตายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูลถึงตายจริง โดยนายมูลเตะจำเลย 3 ครั้ง และจะเตะอีก จำเลยจึงแทงเพื่อป้องกันตัวศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายเพียงแต่ใช้เท้าเตะ จำเลยน่าจะใช้มือปัดป้องหรือหาทางป้องกันด้วยวิธีอื่น แต่จำเลยกลับใช้มีดแทงจึงเป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290, 72, 60 และลดกึ่งตาม มาตรา 75 แล้วคงจำคุก 2 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า สาเหตุที่จะเกิดทำร้ายกันเนื่องมาจากผู้ตายเมาสุรามาเตะจำเลยก่อน ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ 34 ปี จำเลยเป็นเด็กอายุ 16 ปี
ผู้ตายสูงกว่าจำเลย ผู้ตายเตะจำเลยแล้วเตะอีกจึงมีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะทำร้ายผู้ตายเพื่อป้องกันตัว หากจำเลยใช้มือเปล่าป้องกันตัว ก็ไม่น่าจะป้องกันได้เพราะผู้ตายเป็นผู้ใหญ่ จำเลยเป็นเด็กและผู้ตายสูงกว่าจำเลย ทั้งผู้ตายก็แสดงความอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่น หากจำเลยต่อสู้ป้องกันด้วยมือเปล่าก็น่ากลัวต่อการที่จะถูกผู้ตายทำร้ายรุนแรงต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
