คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโรงพยาบาลทหารบกอยู่ในความดูแลรักษาของจำเลย ได้นำสิ่งก่อสร้างถ้ำเขตต์ที่ดินซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชชกาลที่ ๖ ดังปรากฎตามแผ่นที่ จึงขอให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างเหล่านั้น ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาว่าสิ่งก่อสร้างเหล่านั้นมีมาก่อนโจทก์ได้รับพระราชทานที่ คงไม่ใช่พระบรมราชประสงค์จะให้สิ่งเหล่านี้ ต้องถูกรื้อถอนแลแผนที่ต่อท้ายพระราชหัตถ์เลขาเป็นแต่แผนที่ประมาณเท่านั้น ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมายในการที่จะแปลความในพระราชหัตถ์เลขาว่ามีพระบรมราชประสงค์อย่างไรแลว่าแผนที่ท้ายพระราชหัตถเลขาเป็นแผนที่แน่นอน
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความในพระราชหัตถเลขาที่พระราชทานให้โจทก์ก็ใช้คำว่า ประมาณแลแผนที่ต่อท้ายก็เขียนไว้ว่าประมาณเท่านั้นเส้นเท่านี้ว่า ในพระราชหัตถ์เลขาที่กล่าวว่าด้านนี้ติดโรงพยาบาลทหารบกควรเข้าใจว่าที่ดินใต้ชายคาตึกของโรงพยาบาลยื่นเกินกำแพงออกมา ๒ ศอกก่อนพระราชทานที่ให้โจทก์เป็นส่วน ๑ ของโรงพยาบาล ส่วนอีกด้าน ๑ ที่ว่า หักเลี้ยวไปมาตามรูปเรือนที่ทำการของโรงพยาบาล ไม่ได้หมายความว่าติดตัวเรือน ในแผนที่ก็ยังเว้นของว่างไว้ระวางเรือนที่ทำการกับที่ของโจทก์ แลในข้อที่ว่ารั้วแลชานดังนี้ได้มีมาก่อนโจทก์ได้รับพระราชทานนั้นเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฎีกาไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์
