คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหม เพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม ๔ ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ ๒ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘,๒๖๔,๒๖๕,๑๓๗ และ ๙๑
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘,๒๖๕ ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก ๒ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณาจึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา ๕๖ มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.
