คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นอัยยการว่าความในคดีเรื่องสุราเถื่อน ศาลชั้นต้นยกฟ้องจำเลยได้เขียนอุทธรณ์ความว่า ที่ซึ่งจับสุราได้มีคนอาศัย ๒ คน คือจำเลยในคดีนี้กับโจทก์ในคดีนี้ซึ่งเป็นภรรยา โจทก์ว่าไม่ได้เป็นภรรยา แต่พฤตติการณ์ต่าง ๆ แสดงว่าเป็นสามีภรรยากัน ฉะนั้นข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้เป็นสามีโจทก์ในคดีนี้ และไม่ได้เช่าห้องด้วย จึงขัดกับความจริง ข้อความดังกล่าวแล้ว
โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้หาว่าหมิ่นประมาทโจทก์ โดยกล่าวเท็จนอกเรื่องนอกประเด็น ศาลล่างตรวจสำนวนในคดีก่อนแล้วสั่งว่าคดีไม่มีมูลไม่รับประทับฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ศาลฎีกากล่าวว่า ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ประทับฟ้องโดยข้อกฎหมายโจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายได้ แล้ววินิจฉัยว่าการที่จำเลยกล่าวในอุทรธรณ์ตามหลักกฎหมายลักษณพะยานจะได้ชื่อว่าในเรื่องหรือนอกเรื่องนั้นเป็นประเด็นหารือบท แลวินิจฉัยต่อไปว่าคำกล่าวในเวลาพิจารณาคดี ถ้านอกเรื่องนอกประเด็นก็เป็นคำหมิ่นประมาทผู้อื่น สำหรับคดีนี้ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนเรื่องนั้นตลอดแล้ว เห็นว่าเป็นคำกล่าวในเชิงคดีไม่ใช่นอกเรื่องจึง
Result
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น(อิศร-กฤต-นล)
