เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยสั่งเครื่องไฟฟ้าจากโจทก์ ๑ เครื่องราคา ๑๐๗๘ บาท แลได้ลงนามรับของไว้ ( โดยไม่อิดเอื้อน) ต่อมาโจทก์ได้สั่งเครื่องที่ ๒ มาให้จำเลยราคา ๑๐๕๗ บาทจำเลยลงนามรับเช่นเดียวกัน แลผ่อนใช้เงินเครื่องที่ ๒ ไปแล้ว ๑๐๐ บาท จำเลยไม่ใช้เงิน โจทก์จึงฟ้อง จำเลยพยายามนำสืบว่าซื้อเครื่องเดียว แลโจทก์ฝากเครื่องที่ ๑ ไว้แต่ปรากฎว่าจำเลยเก็บเครื่องที่ ๑ ไว้ปีเศษดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้จำเลยใช้เงินราคาทั้ง ๒ เครื่องพร้อมด้วยดอกเบี้ย การที่จำเลยเก็บเครื่องที่ ๑ ไว้ไม่รีบจัดการส่งแลขอใบรับซื้อเชื่อคืนมาเสีย ปล่อยให้หนี้ผูกพันอยู่เปนเวลานานถึง ๑ ปีเศษเช่นนี้ ทำให้ข้อต่อสู้ของจำเลยไม่สมเหตุผล
