คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่ามีกระบือไว้โดยไม่มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์และแสดงความบริสุทธิไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๐ มีใจความว่า ถ้าเจ้าพนักงานพบสัตว์พาหนะที่ตั๋วรูปพรรณไม่ถูกต้อง ให้เจ้าพนักงานคุมสัตว์และผู้เป็นเจ้าของนั้นส่งให้ศาลพิจารณาและผู้นั้นต้องพิศูจน์ว่าเป็นสัตว์ของตนได้มาโดยสุจริต ถ้าพิศูจน์ไม่ได้ต้องรับโทษฐานรับของโจรเรื่องนี้ได้ความว่ากระบือของกลางมีขวัญ ๖ ขวัญ แต่ตั๋วรูปพรรณที่จำเลยอ้างว่าสำหรับกระบือตัวนี้มี ๑๓ ขวัญ เมื่อเป็นดังนี้จึงตกหน้าที่จำเลยต้องนำสืบพิศูจน์ความบริสุทธิ์ หาใช่หน้าที่ของโจทก์ไม่ เมื่อจำเลยพิศูจน์ความบริสุทธิ์ให้เห็นมิได้ก็ต้องมีความผิด พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๒๑ ตามศาลชั้นต้น
