คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการค้า จำเลยมีเครื่องชั่งไว้ในครอบครองเพื่อใช้ในทางพาณิชย์กิจ เครื่องชั่งไม่ถูกต้องเช่นถ้าใช้ชั่งสิ่งของหนัก 2 กิโลกรัม น้ำหนักสิ่งของจะขาดไป 50 กรัม สปริงภายในบางตอนอ่อน บางตอนแข็ง ถาดไม่ใช่ถาดประจำเครื่องโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31, 36, 38 แก้ไขเพิ่มเติม 2477 มาตรา 3
จำเลยให้การปฏิเสธความผิดศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ฟังว่า จำเลยมีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายข้อเท็จจริงฟังกันมาว่า เครื่องชั่งนี้เมื่อเอาสิ่งของหนัก 1 กิโลกรัมขึ้นชั่งเครื่องชั่งจะแสดงน้ำหนัก 1 กิโลกรัม ตรงตามน้ำหนักจริง แต่ถ้าเอาสิ่งของหนัก 2-3-4 กิโลกรัม ขึ้นชั่ง เครื่องชั่งจะแสดงน้ำหนักผิดพลาดไปบ้าง เช่นของน้ำหนัก 2 กิโลกรัม เครื่องชั่งจะแสดงน้ำหนัก 2 กิโลกรัมกับเศษอีก 50 กรัมเป็นต้น ส่วนสปริงนั้นอ่อนลงตามธรรมชาติ เพราะใช้นาน ถาดก็เป็นถาดเครื่องชั่งแต่เป็นคนละเครื่อง เมื่อเอาถาดรายที่หากันนี้วางบนเครื่องชั่งเครื่องชั่งชี้ที่เลข 0 ซึ่งแสดงว่า เป็นถาดที่มีน้ำหนักเที่ยงตรงข้อเท็จจริงดังนี้โจทก์ฎีกาว่า จำเลยต้องมีความผิดตามพระราชบัญญัติ มาตรา 31 ศาลนี้ไม่เห็นฟ้อง จำเลยมีเครื่องชั่งถูกต้องแล้วตามพระราชบัญญัติที่กล่าวนั้น ความผิดพลาดเกิดในตัวเครื่องชั่งเองเนื่องจากใช้มานาน เพียงเท่านี้ไม่ทำให้จำเลยกลับมีความผิดขึ้นมาพิพากษายืน
