เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยได้รับ อนุญาตให้จำหน่ายสุราปลีกมีใบ อนุญาตทุกอย่างที่ ๓ แลจำเลยได้เอาสุราต่างประเทศมาจำหน่ายปลีก ให้คนรับประทานโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พรบ ภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ ม. ๒๖ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด เพราะข้อความในใบอนุญาตได้ห้ามไว้ว่า ไม่ให้จำเลยจำหน่าย จึงให้ปล่อยจำเลยไป
