คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องขอแบ่งที่ดินมรฎกของ ต. บิดา ซึ่งตกอยู่ที่จำเลย ๆ ต่อสู้ว่า ต.ทำพินัยกรรม์ยกให้แก่จำเลยแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดียืนตามศาลล่างว่าเวลา ต.ทำพินัยกรรม์นั้น ต. ป่วยหนักมีสติไม่ปรกติทั้งผู้นั่งพินัยกรรม์มิได้ทวนถามปากคำ ต.ครบถ้วย ๓ มื้อ ๓ หน แล ต.ตายในวันรุ่งขึ้นไม่พ้นกำหนดที่กฎหมายลักษณมรฎกมาตรา ๔๙ บัญญัติไว้ พินัยกรรม์ฉบับนี้ใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย ดังฎีกาที่ ๔๕/ ๒๔๖๕
อนึ่งในโฉนดแม้จะมีชื่อ ต.แลจำเลยรวมอยู่ด้วยกันก็ดี จำเลยจะขอแบ่งตามที่มีชื่อกึ่งหนึ่งเหมือนดังคนอื่นนั้นไม่ได้ เพราะที่ดินเปนสินเดิมของ ต. สามี เมื่อ ต. ตายต้องเอาที่รายนี้ออกแบ่งเปนมรฎก เทียบฎีกาที่ ๗๑๑/๒๔๖๒ จึงให้แบ่งที่ดินนี้เปน ๒ ภาค จำเลยได้ ๑ ภาค อีกภาค ๑ ให้แก่บุตร ต.ที่ยังมีชีวิตรอยู่รวมทั้งโจทย์ด้วย
