เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงปรากฏว่าทางรายพิภาษโจทย์แลราษฎรหลายตำบลได้ใช้เป็นทางเดิรสำหรับไล่โคกระบือลงกินแลอาบน้ำในลำคลองขนากมาช้านานโดยไม่มีทางอื่น ทางนี้เดิมอยู่ในที่ของ ข.เมื่อ ๑๑-๑๒ ปีมานี้ ข.ยอมต่ออำเภอให้เปนทางสาธารณะ ต่อมาจำเลยรับซื้อที่ข.ไว้แล้วสร้างโรงสีติดทางนี้ จำเลยก็ยังเปิดให้ราษฏรไล่โคกระบือเข้าออกลงในคลองขนากได้ ครั้น พ.ศ.๒๔๖๕ จำเลยปิดทางนี้เสียหมด โจทย์จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยเปิด ฎีกาวินิจฉัยยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า เมื่อ ข.เจ้าของเดิมยอมให้เปนทางเดิรมาช้านานแล้วจำเลยเป็นผู้รับโอน ไม่มีกรรมสิทธิ์ดียิ่งกว่าเจ้าของเดิมที่จะปิดทางนี้ได้ ตัดสินให้โจทย์ชนะคดีตามฟ้อง
