เนื้อความคำพิพากษา
เรื่องนี้ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฏหมายว่า ๑.การทำพินัยกรรมยกตึกซึ่งก่อด้วยอิฐแลหินที่รับกันว่าเป็นของถาวรแก่กัน ย่อมพึงอนุมานได้ว่ายกที่ดินซึ่งตึกแถวนั้นตั้งอยู่ให้ด้วย เว้นแต่ในพินัยกรรมจะได้กล่าวแสดงความประสงค์ไว้โดยชัดเจนว่ามิให้เป็นเช่นนั้น ฤาเว้นแต่ในพินัยกรรมจะมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งจะขัดกับการแปลดังนี้ ๒.ในพินัยกรรมของผู้ตายทั้งให้บุคคล ๒ คนเป็นตรัสตี ถ้าไม่มีถ้อยคำปรากฎแสดงความตั้งใจเป็นอย่างอื่นแล้ว เมื่อตรัสตีคนหนึ่งตาย การปกครองรักษาทรัพย์ย่อมตกไปยังตรัสตีซึ่งยังมีชีวิตอยู่ ตรัสตีคนที่ตายไม่มีสิทธิจะตั้งคนอื่นขึ้นเป็นตรัสตีรักษาทรัพย์นั้นแทนตนต่อไปอีกได้
