คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยขับรถจักรยาน ๓ ล้อ บรรทุกคนโดยสานโดยคนโดยสารได้ถือแคนตั้นมาในรถ วัดระยะจากพื้นดินถึงยอดสูงเกินกว่า ๑.๕๐ เมตร์ ซึ่งเกินกว่าที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงข้อ ๓ ที่ออกตามความใน ม.๗๐ แห่ง พ.ร.บ.จราจรทางบก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ.จราจร ม.๖๖ แลกฎกระทรวงข้อ ๓(๒)
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ใช่เป็นการบรรทุกแคน จำเลยจึงไม่ได้ฝ่าฝืนกฎกระทรวงที่โจทก์อ้าง ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีเหตุผลอย่างใดที่จะไม่ถือว่าการพาเอาแคนไปนั้นไม่เป็นการบรรทุกไปในรถจำเลย กฎกระทรวที่กล่าวแล้วไม่ได้เพ่งเล็งถึงน้ำหนักหรือจำนวนของเป็นสำคัญ แต่มุ่งหมายส่วนสูงเป็นใหญ่ ฉะนั้นการที่มีคนโดยสานไปด้วยจึงไม่เป็นข้อสำคัญที่จะทำให้จำเลยไม่ต้องรับผิดจึง
Result
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
