เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยได้รับวานหัวน่าเวรประจำการอันมีน่าที่ตรวจตราห้องขังแลการร้อยโซ่นักโทษ ให้ช่วยจัดการร้อยโซ่นักโทษแทน นักโทษหลุดหนีไปได้ ๖ คน โดยเนื่องจากความเลินเล่อในการร้อยโซ่ไม่ดีประกอบกับเหตุที่ตำรวจยามหลับโจทย์ฟ้องว่าจำเลยมีน่าที่ละเลยน่าที่ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๖๙ ฎีกาตัดสินว่า วันนั้นไม่ใช่น่าที่จำเลยแต่หัวน่าเวรซึ่งมีน่าที่โดยตรงวานจำเลยเปนส่วนตัว ซึ่งผิดข้อบังคับของกองตำรวจภูธร เพราะเมื่อหัวน่าเวรประจำการป่วยทำการไม่ได้ ต้องแจ้งเหตุการณ์ต่อนายร้อยตำรวจผู้บังคับการจะได้สั่งให้ผู้อื่นทำแทน จะไปวานใครหรือตั้งใครทำการแทนไม่ได้ เมื่อจำเลยได้รับวานได้ทำน่าที่ไปโดยสุจริต แม้จะบกพร่องบ้างเล็กน้อย จะเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ ให้ปล่อยจำเลย
