เนื้อความคำพิพากษา
อัยการฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ จ. ก่อนจำเลยให้การ จ.เจ้าทรัพย์ยื่นคำร้องขออนุญาตว่าความเรื่องนี้แลแต่งทนายว่าต่างรวมกับอัยการด้วย จำเลยไม่คัดค้าน ศาลสั่งอนุญาตศาลเดิมพิจารณาแล้วตัดสินยกฟ้องโจทย์ อัยการไม่อุทธรณ์ จ.อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จ.ไม่มีอำนาจเปนโจทย์ เพราะ จ.มิได้ฟ้องเองแลมิได้สาบาลตัวก่อนฟ้อง ที่ จ.กล่าวข้อความลงในแบบอุทธรณ์นั้น ไม่นับว่าเปนอุทธรณ์ให้จำหน่ายสำนวนจากสารบท จ.ฎีกาขอให้ศาลอุทธรณ์รับอุทธรณ์ของ จ.พิจารณาต่อไป ฎีกาเดินว่าตามคำร้องของ จ.นั้นแสดงให้เปนที่เข้าใจว่าขอเปนโจทย์ด้วย แลฝ่ายจำเลยก็ไม่คัดค้าน ข้อที่ จ.มิได้ทำฟ้องมายื่นฤาไม่ได้สาบาลตัวก่อนฟ้องนั้นไม่เปนข้อสำคัญ
เพราะเรื่องนี้มีฟ้องของอัยการแล้ว ตามพระราชบัญญัติจัดการศาลยุติธรรม ร.ศ.๑๑๑ ข้อ ๑๒ อัยการไม่ต้องสาบาลตัว เมื่อศาลเดิมสั่งอนุญาตให้ จ.เปนโจทย์รวมกับอัยการ จ.ก็มีสิทธิ์เปนโจทย์ว่าความไปจนกว่าจะถึงที่สุดได้ ฟ้องอุทธรณ์ของ จ.นับว่าเปนอุทธรณ์โดยถูกต้องตามกฎหมาย จึงตัดสินให้ศาลอุทธรณ์รับฟ้องอุทธรณ์ของ จ.พิจารณาแลพิพากษาต่อไป
