คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. 2534 มาตรา 108, 109, 110, 114, 115 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา บริษัทเออี ออโต พาร์ทส์ จำกัด ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 110(1) ประกอบด้วยมาตรา 108 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ลงโทษปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 100,000 บาท และลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 มีกำหนด 2 ปี ปรับ 100,000 บาท ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 เคยต้องโทษจำคุกมาก่อน โทษจำคุกเห็นสมควรให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29, 30 ริบของกลางทั้งหมด ข้อหาอื่นให้ยกจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 110(1) ประกอบมาตรา 114 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 แต่ตามมาตรา 110 บัญญัติให้ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 108 หรือมาตรา 109 จึงให้ลงโทษตามมาตรา 108 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 และแก้ไขชื่อจำเลยที่ 1 ในช่องชื่อคู่ความตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็น
"บริษัทรุ่งชัยอะไหล่ เทรดดิ้ง จำกัด ที่ 1"นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า"มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยทั้งสองในประการสุดท้ายว่า เมื่อคำพิพากษาศาลชั้นต้นได้ระบุชื่อจำเลยที่ 1 ว่าบริษัทรุ่งชัย เทรดดิ้ง จำกัด แล้ว การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขชื่อจำเลยที่ 1 คดีนี้เป็นบริษัทรุ่งชัยอะไหล่ เทรดดิ้ง เพื่อให้มีผลเป็นการบังคับคดีแก่จำเลยทั้งสอง เป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า ตามคำฟ้องและตามทางนำสืบของโจทก์และโจทก์ร่วมข้อเท็จจริงได้ความตรงกันว่า
โจทก์ฟ้องและดำเนินคดีแก่บริษัทรุ่งชัยอะไหล่ เทรดดิ้ง จำกัด เป็นจำเลยที่ 1 และนางรุ่งนภาตรีวิรัตนากุล กรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทดังกล่าวเป็นจำเลยที่ 2 ดังนั้นที่คำพิพากษาของศาลชั้นต้นระบุชื่อจำเลยที่ 1 ในช่องคู่ความว่าบริษัทรุ่งชัย เทรดดิ้งจำกัด จึงเป็นกรณีการพิมพ์ผิดพลาดซึ่งชอบที่จะแก้ไขได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 190
ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจที่จะแก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นให้ถูกต้องดังกล่าวได้ ฎีกาของจำเลยทั้งสองในข้อนี้ฟังไม่ขึ้นเช่นกันอนึ่ง เมื่อคดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยทั้งสองจึงเป็นตัวการร่วมกันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83โดยไม่ต้องปรับบทตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 114 อีกศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง"
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 110(1) ประกอบมาตรา 108, 109 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
