เนื้อความคำพิพากษา
เดิมโจทก์จำเลยเป็นสามีภริยา แล้วหย่าแลแบ่งทรัพย์แก่กัน แต่จำเลยยังมีส่วนแบ่งที่โจทก์อีก ๖๗ บาท โจทก์ทำหนังสือให้จำเลยยึดไว้ แล้วไม่ใช้ จำเลยจึงยื่นคำร้องขอฟ้องเรียกเงินรายนี้อย่างคนอนาถาและได้เข้าเบิกความศาลไม่อนุญาตโดยไม่เชื่อว่าเป็นคนอนาถา โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยในคดีนี้หาว่าแจ้งความเท็จเบิกความเท็จซึ่งพิจารณาได้ความจริง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๖ เดือน ตาม ม.๑๑๘-๑๕๕ แต่เห็นว่าจำเลยเป็นหญิงมีฐานแลอาชีพเป็นหลักแหล่ง ความผิดปรากฏขึ้นเพราะสามีรู้ยากมีดีคนกันมา ทั้งมูลกรณีมิใช่เถยยจิตต์เป็นโจรผู้ร้ายหรือหยาบช้าทารุณเป็นด้วยความตระหนี้แล้วก็ไม่สมปรารถนา จึงให้รออาญาไว้ตามมาตรา ๔๑-๔๒
