คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๔๐ โดยกล่าวว่าจำเลยเอาโคไปผูกล่ามไว้ให้กินหญ้าแล้วโคขาดไปกินเข้าในนาของ ก.เสียหาย ศาลเดิมไม่รับประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาโดยฟังว่าตามฟ้องโจทก์ไม่เรียกว่าจำเลยปล่ยอโคอันจะเป็นผิดตาม ม.๓๔๐ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตาม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ม.๓๔๐ นั้นท่านมีความหมายถึงการปล่อยปสุสัตว์พาหนะเข้าในเลือกสวนไร่นาของผู้อื่น ฟ้องของโจทก์จึงไม่ตรงต่อความประสงค์ของตัวบท ตัดสินยืนตามศาลล่าง(หริศ-ศรี-นล)
