เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์หาจำเลยรับสารภาพว่า จำเลยได้หลอกลวง ท.เจ้าทรัพย์ว่าจะเป็นนายหน้าจัดการจำนองที่สวนให้ ท. แต่ ท.ต้องให้เงิน ท. ๑ บาท เพื่อไปเสียค่าธรรมเนียมตรวจโฉนดที่กระทรวงเกษตรฯ ท.หลงเชื่อจึงมอบเงินให้จำเลย แต่แล้วจำเลยมิได้ไปตรวจสอบโฉนดและบังอาจปลอมใบเสร็จเงินค่าธรรมเนียมของกระทรวงเกษตร ฯหนึ่งฉะบับนำไปแสดงแก่ ท. ว่าได้ไปตรวจโฉนดแล้วดังนี้ ศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดตาม ม. ๓๐๔ - ๒๒๔ และให้ลดโทษฐานรับสารภาพตาม ม. ๕๙ ศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยปลอมใบเสร็จเงินค่าตรวจสอบโฉนดซึ่งนับว่าเป็นหนังสือสำคัญในราชการ จึงแก้คำตัดสินศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๒๕ ข้อ ๑ นอกนั้นยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
