คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาเมื่อวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๔๗๖ แต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๗๖ โจทก์จึงแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า จะสืบสวนหาตัวจำเลยก่อนได้ความอย่างไรจะมาแถลงให้ศาลทราบ วันที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๔๘๒ โจทก์มาแถลงต่อศาลว่าทราบภูมิลำเนาของจำเลยแล้วให้ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลย วันที่ ๒๒ กรกฎาคม ๒๔๘๒ ศาลชั้นต้นส่งสำเนาให้จำเลยรับไปได้ จำเลยคัดค้านว่าคดีขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีนี้มีอายุความ ๕ ปี เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาอายุความก็สดุดหยุดลงตาม ม.๗๙, ครั้นโจทก์ทราบเมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๗๖ ว่าส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยมิได้ ก็มิได้ดำเนินกระบวนพิจารณาอย่างไร เพิ่งจะมาดำเนินการบวนพิจารณาขอให้ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยเมื่อวันที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๔๘๒ อันเป็นเวลาเกิน ๕ ปี แล้ว อาศัย ม.๘๕ เป็นเหตุให้คดีโจทก์ขาดอายุความตามกฎหมายที่กล่าวแล้ว
Result
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
