คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ ซึ่งฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายตามม.๒๔๙ โดยไม่ยอมรับฟังคำพะยานโจทก์อ้างเหตุว่าเคยชี้ขาดมาแล้วในคดีที่หาว่า ล.เป็นจำเลย (ซึ่งจำเลยในคดีนี้ได้ร่วมมือด้วย) ว่าคำพะยานเหล่านั้นไม่ควรเชื่อฟังเป็นความจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาเป็นข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างตัดสินมานั้นยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลได้รับประทับฟ้อง และจำเลยได้ให้การต่อสู้คดีแล้ว ศาลต้องสืบพะยานโจทก์จำเลยต่อไป ตาม พรบ วิธีพิจารณาความมีโทษสำหรับใช้ไปพลางก่อน ร.ศ.๑๑๕ ม.๑๒ และในคำตัดสินคดีก่อนนั้นก็กล่าวถึงความผิดหรือไม่ผิดฉะเพาะตัว ล.เท่านั้น จึงตัดสินย้อนสำนวนไปให้ศาลเดิมสืบพะยานโจทก์จำเลย แล้วตัดสินตามรูปคดี
