คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า จำเลยเป็นชายหนุ่มเป็นญาติกับผู้เสียหาย และเคยไปมาหาสู่กันวันเกิดเหตุเวลากลางคืนจำเลยไปเที่ยวหาผู้หญิงตามบ้านตามประเพณีของชาวจังหวัดและได้ขึ้นไปบนบ้านผู้เสียหายด้วย โจทก์หาว่าจำเลยบุกรุกและพยายามลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๔-๖๐-๓๒๙ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาบังอาจประการใด พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีชนิดนี้เป็นหน้าที่ของโจทก์จะนำสืบว่าจำเลยมีเจตนาร้ายหรือเจตนาบังอาจ แต่คดีนี้ศาลล่างฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาบังอาจ แต่คดีนี้ศาลล่างฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาร้ายโดยจำเลยถือวิสสาสะไปเที่ยวหาผู้หญิงเท่านั้น
Result
จึงพิพากษายืนตาม
