คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทและฝ่าฝืนกฎหมายโดยขับเร็วเกินสมควรในสถานที่ ที่นักเรียนเดินเข้าโรงเรียนพลุกพล่านหน้าโรงเรียนมิได้ให้สัญญาณพอที่จะได้ยินทั่วถึงกันและมิได้ระวังดูแลนักเรียนที่เดินอยู่ริมทางรถราง เป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพร ชำนาญกิจล้มลงบาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนาเกินกว่า 20 วัน ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่า เหตุที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผู้บาดเจ็บที่เข้ามาในแนวทางรถรางอย่างกระทันหันศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังคดีสมโจทก์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259 จำคุก 3 เดือนและผิด พ.ร.บ. จราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 29(4), 32, 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3)
พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ปรับอีก 100 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บจริงแต่เห็นว่าบาดเจ็บของนางสาวอัมพรไม่ถึงสาหัสและความผิดของจำเลยเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบทไม่ใช่กระทำผิดหลายกระทงพิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 338(2) และ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 29(4), 32, 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 จำคุก 10 วัน ปรับ 50 บาท โทษจำคุกให้รอไว้ 2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 41 และ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2494 มาตรา 3โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทหรือไม่นั้นแม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา
ศาลฎีกาก็ต้องพิจารณาด้วยในข้อนี้ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลทั้งสองว่า จำเลยได้ขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรจริงปัญหาที่บาดเจ็บของนางสาวอัมพรจะถึงสาหัสตามฟ้องหรือไม่นั้น ฟังได้ว่าศีรษะของนางสาวอัมพรกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมอง ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา 21 วัน และตลอดเวลา 2 เดือนเศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่วโมงก็ปวดศีรษะศาลฎีกาเห็นว่าอาการตามที่ปรากฏนี้เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่านางสาวอัมพรต้องถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256(8) ดังฟ้องของโจทก์ส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท หรือเป็นการกระทำความผิดหลายกระทง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ารถได้ชนนางสาวอัมพรเพราะจำเลยขับโดยประมาท ซึ่งเป็นการกระทำของจำเลยโดยกรรมเดียว วาระเดียวเท่านั้น จึงเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่เป็นการกระทำผิดกฎหมายหลายกระทง ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259 และ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 29(4), 32, 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ลงโทษจำคุก 3 เดือน ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259 ซึ่งอัตราโทษหนัก
