คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์หาว่า จำเลยทั้งสองสำนวนเก็บน้ำมันก๊าซซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาไว้ในครอบครองสำหรับจำหน่ายที่ร้านค้าของจำเลยอันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยได้จำหน่ายขายให้ผู้มีชื่อไปคนละขวดเบียร์ใหญ่ (0.625 ลิตร)
จำเลยให้การรับว่าได้เก็บน้ำมันก๊าซไว้สำหรับจำหน่ายขายที่ร้านค้าของจำเลยอันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาต แต่ปฏิเสธว่าไม่ได้ขายศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยขายน้ำมันก๊าสจริงดังข้อหา แต่เห็นว่าตามมาตรา 18 น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาปริมาณไม่เกิน 500 ลิตร จำเลยย่อมเก็บและจำหน่ายได้ เอาผิดตามมาตรา 48 ไม่ได้ ส่วนที่โจทก์อ้างมาตรา 53 (ข) คำฟ้องไม่มีกล่าวว่าจำเลยทำผิดอย่างอื่นอีกพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังศาลชั้นต้น แต่เห็นว่า จำเลยเก็บและจำหน่ายน้ำมันก๊าซในสถานที่ ๆ ไม่ได้รับอนุญาตต้องมีผิดพิพากษากลับให้ปรับ 10 บาท โดยลดกึ่งแล้วตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง 2474 มาตรา 53 (ข)จำเลยทั้ง 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง 2474 มาตรา 18 วรรคหลังมีความชัดว่าในกรณีที่น้ำมันไม่เกิน 500 ลิตร ก็ยังต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาต เมื่อจำเลยเก็บและจำหน่ายน้ำมันรายนี้ที่ร้านค้าจำเลยอันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาต จึงมีความผิดตาม มาตรา 53(ข)
Result
พิพากษายืน
