คำฟ้องและคำให้การ
คดี 2 สำนวนนี้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ในสำนวนที่หนึ่งและจำเลยที่ 1, 2 ในสำนวนที่ 2 สมคบกันลักตัดยอดลานของนางชอุ่ม จำเลยที่ 1 ในสำนวนที่หนึ่งเป็นผู้ใช้ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 293, 63, 64ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ยอดลานในป่าซึ่งเป็นของป่าไม่เป็นทรัพย์ของนางชอุ่ม พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า คดีได้ความว่านางชอุ่มได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ตัดยอดลานในป่ามะนาวหวานจังหวัดลพบุรี นางถนิมได้รับอนุญาตให้ตัดยอดลานในป่าท่าริด จังหวัดสระบุรีสองตำบลนี้เขตติดต่อกันจำเลยที่ 1 เป็นบิดานางถนิม เป็นผู้แทนนางถนิมทำการตัดยอดลานในป่าที่นางถนิมได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้คดีว่ายอดลานที่จำเลยตัด อยู่ในป่าที่นางถนิมได้รับอนุญาตศาลฎีกาเห็นพ้องกับข้อวินิจฉัยของศาลล่างว่า ยอดลานยังเป็นของป่า นางชอุ่มไม่ใช่เจ้าของยอดลาน การตัดยอดลานเช่นนั้นไม่ใช่เป็นการลักทรัพย์พิพากษายืน
